Λαθρομετανάστες: Συνάνθρωποι η παιδιά ενός κατώτερου θεού;

Αφορμή για αυτό το άρθρο αποτέλεσε μια οικογενιακή εκδρομή προς τη περιοχή του Μανταμάδου στη Λέσβο για να πάμε στην εκκλησία του Ταξιάρχη. Προκειμένου να πάμε εκεί ξεκινόντας λίγο μετά τη Μυτιλήνη έπρεπε να διανήσουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων παραλιακά με τη θάλασσα, έχοντας απέναντι μας τα παράλια της Τουρκίας. Διανύοντας λοιπόν αυτό το δρόμο πρωι πρωι για να μη μας πιάσει η ζέστη συναντούσαμε διαρκώς μπροστά μας γκρουπ λαθρομεταναστών οι οποίοι περίμεναν να έρθει το λιμενικό και η αρμόδια υπηρεσία να τους πάρει. Αυτό το οποίο όμως ήταν πραγματικά συγκλονιστικό ήταν οι άνθρωποι αυτοί ήταν ευπαρουσίαστοι, καθόλου ενοχλητικοί, ήρεμοι και πάνω από όλα συνεργάσιμοι με τους Έλληνες. Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι βρίσκουν άραγε αυτοί οι άνθρωποι εδώ τη γή της επαγγελίας και τη μεταχείριση που θα έπρεπε από ένα κράτος που υποτίθεται προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, από ένα λαό όπου πριν από 50 χρόνια ήταν στην ίδια θέση με αυτούς;
Δυστυχώς τον ένα μήνα που είμαι Μυτιλήνη από όσα βλέπω και από όσα ξέρω τόσα χρόνια η απάντηση είναι όχι.

Πάρα πολλές φορές το λιμενικό εν γνώση του αφήνει λαθρομετανάστες που έπαθαν κάποια βλάβη στη βάρκα βράδυ να πνιγούν λέγοντας ότι δε μπορούν να κάνουν περιπολίες πριν ξημερώσει.

Επιβατικό πλοίο πριν από 2 μέρες βλέποντας λαθρομετανάστη στη θάλασσα, επικοινώνησε με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και με την αιτιολογία ότι προφανώς είναι νεκρός, τον άφησε ώστε να μη καθυστερήσει στο δρομολόγιο του και ζήτησε να πάει σκάφος του λιμενικού στην περιοχή να τον μαζέψει. Και αν αυτός ο άνθρωπος ήταν ζωντανός και είχε χάσει τις αισθήσεις του; 20 λεπτά καθυστέρησης στο δρομολόγιο δεν "αξίζουν" μία ανθρώπινη ζωή;

Οι συνθήκες κράτησεις δε αυτών είναι ΤΡΑΓΙΚΕΣ. Ο χώρος που διαμένουν μέχρι να τους προωθηθούν στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι οι παλιές φυλακές της Μυτιλήνης, κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλο. Και ενώ υποτίθεται ότι επιδοτούμαστε με ένα ποσό 20 ευρώ για τον κάθε λαθρομετανάστη τη μέρα αυτά τα λεφτά εκ του αποτελέσματος χάνονται και καταλήγουν μάλλον σε περίεργες τσέπες.

Κυριολεκτικά λοιπόν απορώ που έχει πάει η ανθρωπιά των ανθρώπων αυτής της χώρας. Την ευθύνη για την οικονομική εκμετάλευση αυτών των χρημάτων την έχουν οι νομαρχίες. Που πάνε λοιπόν όλα αυτά τα χρήματα; Δε πρέπει κάποια στιγμή το ελληνικό κράτος να ελέγξει και να κοινωποιήσει στους πολίτες πόσα χρήματα διατίθενται κατά αναλογία από τα κονδύλια της ΕΕ; Για ποίο λόγο δε μπορούμε μία φορά να αξιοποιήσουμε τα προσφερόμενα χρήματα χωρίς να βάλουν οι εκάστοτε υπεύθυνοι δραχμή στη τσέπη τους; Για ποίο λόγο πρέπει τα υπεύθυνα σώματα ασφαλείας να αφήνουν αυτούς τους ανθρώπους να πνιγούν με τη σύμφωνη γνώμη του κράτους; Έχουν ξεχάσει όλοι ότι πολλοί Έλληνες ήταν μετανάστες πριν απο 40-50 χρόνια;

Με όλα αυτά που είδα και σήμερα αλλα και παλαιότερα πραγματικά πιστεύω ότι θα έρθει σύντομα ένα χαρτί απο άλλο ένα οργανισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων που θα μας κάνει να ντρεπόμαστε που είμαστε Έλληνες..... Και δε θα είναι τόσο επιεικές όσο άλλα που έχουν έρθει και απλά προτρέπουν για καλύτερη μεταχείριση...

ΗΠΑ-ΡΩΣΙΑ σημειώσατε Χ.

Μετά απο ένα διάλλειμα για τις διακοπές του 15Αυγουστου είπα να επανέλθω με ποστ προφανώς για τα γεγονότα μεταξύ των 2 ισχυρότερων κρατών του κόσμου. Δε θα ήθελα να αναφερθώ στα γεγονότα αλλά στην ουσία αυτών και τα αποτελέσματα τους.

Αρχικά η ολοφάνερη ήττα των Γεωργιανών αλλά και η επίδειξη δύναμης που πραγματοποίησε η Ρωσία είναι προφανές ότι της πρόσθεσε πολλούς διπλωματικούς πόντους στη φαρέτρα της. Επιπλέον το ότι η εισβολή πραγματοποιήθηκε με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ και ότι οι διάφορες θηριωδείες που πραγματοποιήθηκαν ήταν κυρίως απο τους Γεωργιανούς αποκάλυψαν τις τακτικές και τις μεθοδεύσεις όλων αυτών των "δημοκρατικών κυβερνήσεων" των ΗΠΑ και των φερεφώνων τους.

Στον αντίποδα η ΗΠΑ αντιλαμβανόμενη οτι βρίσκεται μπροστά σε μια πρωτοφανής διπλωματική ήττα επέλεξε να ενεργοποιήσει τη συμφωνία για την αντιπυραυλική ασπίδα με την Πολωνία τώρα, ώστε να αποδείξει σε όλους ότι παραμένει κυρίαρχος στο παγκόσμιο στερέωμα και αποτελεί τον "κηδεμόνα" πολλών κρατών της Ευρώπης.

Φαινομενικά οι δύο χώρες αυτή τη στιγμή είναι ισόπαλες. Ποίος είναι όμως ο πραγματικός χαμένος; Μα και βέβαια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρόλο που στην αρχή φάνηκε ότι τη λύση την έδινε ο Σαρκοζί ώς προεδρεύων της ΕΕ, τελικά ξαφνικά όλα σταμάτησαν και κυρίαρχο ρόλο ανέλαβε το ΝΑΤΟ και ο ΟΗΕ (στα οποία τις αποφάσεις υπαγορεύει η Αμερική). Για μία ακόμα φορά οι χώρες τις ΕΕ απέτυχαν να συνεργαστούν αποδεικνύοντας ότι οι δεσμοί που ενώνουν μερικές από αυτές με τις ΗΠΑ είναι πολυ ισχυρότεροι από αυτούς με τους Ευρωπαίους Εταίρους τους. Δυστυχώς ακόμα μια φορά αποδεικνύεται έμπρακτα ότι η πολιτική της Ευρώπης καθορίζεται από άλλους. Και αυτό μόνο κακό μπορεί να είναι για όλους.

ΥΓ:Διαβάζοντας τις δηλώσεις του Λοβέρδου, υπεύθυνου εξωτερικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, μπορώ να πω ότι εξεπλάγην ευχάριστα. Είπε τα πράγματα περιεκτικά και όπως ακριβώς έγιναν για όσα έγινα στην τελευταία σύνοδο του ΝΑΤΟ. Φαίνεται ότι όσο κάποιοι και αν λένε ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει διακοπές, το λένε για να καλύψουν τη δική τους ανυπαρξία στην εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της δεξιάς και της Γιαννάκου

Ψάχνοντας τυχαία στο Δίκτυο, είπα να βάλω ως λέξεις αναζήτησης τα Νομοσχέδιο, Συνασπισμός, Πανεπιστήμιο. Μετά απο λίγη ώρα λοιπόν βρήκα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο των μεγάλων φοιτητικών κινητοποιήσεων είχε καταθέσει ένα αντινομοσχέδιο κόντρα σε αυτό τησ Γιαννάκου. Το λίνκ είναι αυτο http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=5152.

Ειλικρινά η αηδία που έννοιωσα διαβάζοντας αυτο το νομοσχέδιο ήταν όση και οταν δίαβαζα αυτό τις Γιαννάκου. Λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα και μοίαζει με ένα αριστερίζειν αντίτυπο του αρχικού νόμου.

Απο που να αρχίσω ?

Από την αποδοχή τετραετούς προγραμματισμού και εσωτερικού κανονισμού στα πρότυπα της Γιαννάκου;
Από την δυνατότητα να αποφασήζει για άρση του Ασύλου το πρυτανικό Συμβούλιο;
Απο την προκύρηξη επόμενου νομοσχεδίου για το βιβλία όπως έλεγε και η ΝΔ;
Η ΜΗΠΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ ΝΑ ΟΡΙΣΤΕΙ ΑΝΩΤΑΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ;;;;

Πραγματικά κύριοι της Αριστεράς και της Προόδου είστε τραγικοί. Τα παραπάνω δεν συμβαδίζουν σε καμμία περίπτωση με τις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων. Ανάθεμα και αν είστε οι "φοιτητοπατέρες" όπως επαγγέλεται ο κύριος Αλαβάνος στην Βουλή. Δε πειράζει όμως σιγά σιγά αποκαλύπτεσθε όσο και να τα ΜΜΕ σας καλύπτουν, όσο και αν ο ρόλος σας εξυπηρετεί το υπάρχον σύστημα...

"Πολιτική Κρίση" στην Ελλάδα

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά μάλιστα μετά τις τελευταίες εκλογές όλοι κάνουν λόγο για κατάρευση του πολιτικού συστήματος, για πτώση του δικομματισμού και χίλια δύο τέτοια ωραία πραγματάκια. Οι "ανεξάρτητες" εφημερίδες βλέποντας ότι αυτές οι συζητήσεις πουλάνε αναπαράγουν διαρκώς δηλώσεις πολιτικών που μιλάνε για συνεργασίες, προεκλογικές ή μετεκλογικές. Ποτέ όμως δε δίαβασα μία ουσιαστική προσέγγιση για το πού αυτό οφείλεται, και αυτός είναι ο λόγος που είπα να γράψω αυτό το επιφανειακής προσέγγισης μεν αλλά περιεκτικό θεωρώ πόστ.

Παραδοσιακά σε όλη την Ευρώπη από την περίοδο του 2ου παγκοσμίου πολέμου και μετά εκδηλώθηκαν δύο κυρίαρχοι πολιτικοί πόλοι. Η κεντροαριστερά που εκφραζόταν από σοσιαλδημοκρατικά κόμματα με τις ιδέες του σοσιαλισμού και ο νεοφιλευθερισμός (όχι φιλευθερισμός άλλο το ένα άλλο το άλλο) που εκφραζόταν από τα παραδοσιακά λαϊκά κόμματα. Στην Ελλάδα τα δύο αυτά κόμματα ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ και η ΝΔ. Επιπλέον όμως στην ευρώπη αναπτύχθηκε ένα άλλο πολιτικό μοτίβο, αυτό του εξυχρονισμού, το οποίο επηρέασε κυρίως την πορεία των κεντροαριστερών κομματων. Κόμματα με παραδοσιακή αριστερή πολιτική κουλτούρα, επαγγελόμενα τον εξυχρονισμό του κράτους τους, σταδιακά έκανα βήματα προς το κέντρο με αποτέλεσμα πολλές φορές να ευνοούταν οι μεσαίες τάξεις αλλά διαρκώς να αποδυναμώνονται η εργατική τάξη. Στον αντίποδα τα νεοφιλελεύθερα κόμματα, δρώντας μέσα στην παγκοσμιόποιση και την Ευρωπαϊκή Ένωση εγκατέλειπαν σταδιακά τις παραδοσιακές εθνικιστικές αντιλήψεις τους κάνοντας και αυτά βήματα προς το κέντρο. Τα παραπάνω στην Ελλάδα έγιναν από το 1995 και μετά.

Τι θέλω να πώ με παραπάνω και πως κολλάνε αυτά στην πολιτική κρίση; Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα υπάρχουν 2 μεγάλα κόμματα που φαίνομενικά έχουν την ίδια πολιτική κατεύθυνση στα μάτια των πολιτών. Για τη Νέα Δημοκρατία η παρουσία της στην κεντροδεξιά από παραδοσιακό δεξιό κόμμα ήταν δεδομένη με την πάροδο του χρόνου, για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όμως η παρουσία του μόνο στο κέντρο είναι τελείως λάθος και επιζήμια για την χώρα. Ο πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ αλλά και το 8ο συνέδριο στο οποίο ήμουν παρων, αποφάσισαν το Κίνημα να επανέρθει στο χώρο της κεντροαριστεράς δυναμικά και με ουσία και όχι μόνο σε επίπεδο εξαγγελιών. Αυτό άλλωστε φανερώνει και το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ που μιλάει για σύνταξη στην νοικοκυρά, για φορολόγηση των υπερκερδών των μεγάλων επιχειρήσεων κλπ. Επομένως σε επίπεδο προγράμματος η πολιτική ηγεμονία φαίνεται εξασφαλισμένη. Σε επίπεδο πράξης και καθημερινής μάχης όμως όχι.

Εδώ λοιπόν εισέρχεται το "πολιτική κρίση" και τα εισαγωγικά. Η θέληση του επιχειρηματικού κόσμου για εγκαθίδρυση του μεσαίου χώρου ως κυρίαρχου και για την εξάλειψη όρων όπως αριστερά και δεξιά είναι δεδομένη. Έτσι λοιπόν και έχοντας ως δεδομένο ότι μόνο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατεύθυνση όπως άλλωστε έγινε και το 1981, αποδομούν επιμελώς την εικόνα του Κινήματος αλλά και του πρόεδρου του, και προβάλουν τον Σύριζα ως τον τρίτο πόλο. Ο Σύριζα, ο οποίος όλοι γνωρίζουμε ότι αποτελεί ένα κόμμα ελιτιστών, ένα κόμμα όπου στα σοβαρά ζητήματα αρθρώνει μόνο λόγο διαμαρτυρίας και όχι ουσίας, ένα κόμμα που έχει μπερδέψει την δημοκρατία με την ασυδοσία, για αυτό άλλωστε και οι αναρχικοί που προκαλούν ζημίες και φθείρουν περιουσίες ανθρώπων με την βοήθεια του κυρίου Αλαβάνου, αποφυλακίζονται.

Ποίο είναι λοιπόν το συμπέρασμα; Δυστυχώς στην Ελλάδα απο το 1994 και μετά οι κυβερνήσεις έδιναν στα ΜΜΕ διαρκώς περισσότερες εξουσίες με αποτέλεσμα να έχουν την δυνατότητα να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις. Αυτο γενικότερα αποτελεί ένα ευρωπαϊκό φαινόμενο. Έτσι σήμερα το τι θα ακουστεί από τα παράθυρα στις 8 απο τον Χ μεγαλοδημοσιογράφο, είναι πιο σημαντικό από το τι θα πει ένας εργαζόμενος η ένας πολίτης. Επιπλέον, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μαστίζεται απο εσωστρέφεια καθώς πολλά στελέχη αντί να παρατάσονται στην ίδια γραμμη με την ηγεσία και τις αποφάσεις του συνεδρίου, χαράζουν δικές τους ανεξάρτητες πολιτικές οι οποίες τυχαίνει να εξυπηρετούν το λεγόμενο κέντρο και αρκετές φορές να συμφωνούν με τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα τα δύο κόμματα να φαίνονται στα μάτια των πολιτών τα ίδια ενώ οι προγραμματικές τους δεσμέσεις είναι διαφορετικές κατά πολύ.

Απο το Σεπτέμβρη λοιπόν αυτό που πρέπει να γίνει για να λήξει αυτή η "πολιτική κρίση" είναι απλά το Κίνημα να κάνει πράξη τις δεσμεύσεις του, να τις κοινοποιεί καθημερινά στους πολίτες και τα μεγαλοστελέχη να μπούν στη μάχη της καθημερινότητας αφήνοντας τα πολυτελή τους γραφεία. Τα νέα οικονομικά μέτρα που έρχονται θα είναι δυσβάσταχτα για όλους μας. Οι ψήφοι διαμαρτυρίας δεν αρκούν. Χρειάζεται πρόγραμμα και προτάσεις ουσίας τις οποίες μόνο ένα κόμμα έχει την θέληση αλλά και την ωριμότητα να καταθέσει.

Εθνικές Μειονότητες, Αυτοδιάθεση και Αυτοπροσδιορισμός

Τις τελευταίες μέρες έχω βαρεθεί να ακούω στις ειδήσεις τον πρωθυπουργό τον Σκοπίων να μιλάει για "Μακεδονικη Μειονότητα" στην Ελλάδα και τον πρόεδρο τις μουσουλμανικής κοινότητας στη Θράκη για τουρκική μειονότητα. Πέρα απο τη σοβαρότητα αυτών των ισχυρισμών που ειδικά στη πρώτη περίπτωση μιλάμε για γελοιότητα, εγγείρετε πλεόν ένα ζήτημα σε παγκόσμια κλίμακα σχετικά με την αναγνώριση και τη σύσταση ανεξάρτητων κρατιδίων απο φύλλα που επιθυμούν τον αυτοπροσδιορισμό τους και τι πρακτικά σημαίνει αυτό για την Ελλάδα.

Πρίν από λίγο καιρό μάλιστα ξανασυστάθηκε το κράτος του Μαυροβουνίου, το οποίο διασπάστηκε απο τη Σερβία, με αποτέλεσμα η Βαλκανική Χερσόνησος να αποκτήσει ένα ακόμα μικρό και "ακηδεμόνευτο" κράτος. Η αυτοδιάθεση των λαών ήταν κάτι που αποτέλεσε κυρίαρχο αίτημα του ΠΑ.ΣΟ.Κ και του Ανδρέα Παπανδρέου, τι γίνεται όμως σήμερα που φαίνεται οτι αυτές οι νομιμοποημένες ηθικά διεκδικήσεις παύουν να υπάρχουν και οι εκάστοτε μειονότητες χρησιμοποιούνται απο τις γειτονικές χώρες για να αποτελούν μόνιμη εστία αποσταθεροποίησης και αντιπαράθεσης;

Θεωρώ ότι ειδικά στην Ελλάδα αυτό το πρόβλημα δημιουργήθηκε εξαιτίας της ελάχιστης σημασίας που δώσαμε στην τουρκική μειονότητα εξαρχής. Δυστυχώς οι εκάστοτε κυβερνήσεις δε φρόντησαν να αφομιώσουν τους μουσουλμάνους αλλά διαρκώς φαινόταν ότι τραβούσαν μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε " Έλληνες και Τούρκους". Επιπλέον η αναιμική παρουσία της Ελλάδος στην εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια έδωσε το δικαίωμα σε διάφορους να κάνουν το παιχνίδι τους. Αν είναι δυνατόν να επιτρέπουμε σε Τούρκους αξιωματούχους να περιοδεύουν στη Θράκη λες και είναι μέρος του κράτους τους και η ελληνική κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα θεωρόντας ότι η δημοκρατία επιτρέπει την περιοδεία αδιαφορώντας για την έντεχνη υποκίνηση που γίνεται. Αυτό δεν είναι δημοκρατία είναι βλακεία.

Για τα Σκόπια προφανώς και δεν υπάρχει κανένα ζήτημα είναι όμως απορίας άξιο πως αυτός ο κύριος Γκρουεύσκι κάνει την Ελλάδα να μοίαζει με νεοσύστατο κρατίδιο που δε ξέρει τι θέλει και πως να διαπραγματευτεί.

Η ύπαρξη μίας εθνικής μειονότητας δε σημαίνει σε καμία περίπτωση και τον αυτοπροσδιορισμό της σε ένα διαφορετικό κρατίδιο. Εφόσον επέλεξαν να αποτελούν μέρος ενός ευνομόμενου δημοκρατικού κράτους απολαμβάνουν συγκεκριμένα προνόμια που στην Τουρκία δεν έχουν, αλλα έχουν και συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Και επιτέλους καλό θα ήταν το ελληνικό κράτος και όλα τα πολιτικά κόμματα να συζητήσουν ενιαία την εθνική στρατηγική της χώρας στο συγκεκριμένο ζήτημα διότι αν συνεχίσουμε έτσι σε λίγα χρόνια ένα νέο Μαυροβούνιο τουρκικών συμφερόντων θα αρχίσει να προβάλει στη Θράκη και η ειρήνη και ηρεμία στην περιοχή θα πάψει να υπάρχει.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΟΝΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Μυτιλήνη 4 Αυγούστου 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ σχετικά με το πρωτοφανές σκάνδαλο που συγκλονίζει το πανελλήνιο γύρω από τις αναθέσεις των άγονων γραμμών του Αιγαίου από την Ν.Δ. δηλώνει τα ακόλουθα :

«Η «σεμνότητα και η ταπεινότητα» που ευαγγελιζόταν η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει καταρρεύσει ως πύργος από τραπουλόχαρτα ή καλύτερα έχει πνιγεί στα κύματα του Αιγαίου. Τα όσα πρωτοφανή αποκαλύπτονται καθημερινά τις τελευταίες μέρες από τα αθηναϊκά ΜΜΕ για την υπόθεση των άγονων γραμμών στο Αιγαίο, φανερώνουν την εικόνα της πλήρους διάλυσης και διαφθοράς των κυβερνητικών αξιωματούχων. Είναι πράγματι απίστευτα τα όσα αποκαλύπτονται με την μορφή χιονοστιβάδας.

Την ίδια ώρα που οι «ημέτεροι» αλωνίζουν το Αιγαίο, δωροδοκώντας υπουργούς και κυβερνητικά στελέχη, η ακτοπλοΐα βρίσκεται στο χειρότερο σημείο των τελευταίων 20 ετών με πλοία υπέργηρα και πανάκριβα ναύλα, ο τουρισμός έχει βουλιάξει και η οικονομία των νησιών έχει καταστραφεί.

Μετά τους κουμπάρους, τα δομημένα ομόλογα, τις παρακολουθήσεις, τα αποθεματικά των ταμείων, τον «ΓΕΡΜΑΝΟ», το ξεπούλημα του ΟΤΕ, τα λεφτά του ταμείου των πυρόπληκτων της Πελοποννήσου, άλλο ένα σκάνδαλο, αυτό που αποκαλύφθηκε στις άγονες γραμμές, φανερώνει το ήθος της κυβέρνησης της Ν.Δ. και τον τρόπο με τον οποίον διαχειρίζεται την διακυβέρνηση της χώρας και το δημόσιο χρήμα.

Αηδιασμένος ο κόσμος των νησιών παρακολουθεί τα όσα αποκαλύπτονται και είναι έτοιμος να δώσει στις επόμενες εκλογές μία ηχηρή απάντηση στης κυβέρνηση της Ν.Δ.

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ, ως δύναμη ευθύνης και προοπτικής, μπορεί μέσα, από μία δημοκρατική διακυβέρνηση με ένα κοινωνικό, σοσιαλιστικό, ανθρωποκεντρικό πρόγραμμα, να δώσει λύσεις και να βγάλει την χώρα από το αδιέξοδο, το τέλμα και την διαφθορά που την έχει οδηγήσει η Ν.Δ.

Ανακοίνωση του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων της ΕΠΕ

Το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στην προσπάθεια επαγγελματικής κατοχύρωσης των Πληροφορικών, καλεί όλους τους Έλληνες επιστήμονες στις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών να αναλάβουν δράση ώστε να προασπίσουν την ενότητα του κλάδου και να προωθήσουν το αίτημα της δημιουργίας αυτόνομου και ανεξάρτητου Εθνικού Επιμελητηρίου Επικοινωνιών και Πληροφορικής.

Συγκεκριμένα, οι μεθοδεύσεις κύκλων του ΤΕΕ εν όψει της έκδοσης Προεδρικού Διατάγματος για την επαγγελματική κατοχύρωση των Πληροφορικών, με προφανή στόχο το σφετερισμό των υπό διαμόρφωση επαγγελματικών δικαιωμάτων στον κλάδο, αποκαλύπτουν μία από τις σημαντικότερες αιτίες για την γενικότερη τραγική τεχνολογική υστέρηση της χώρας μας: τη μεθοδευμένη προσπάθεια τριών δεκαετιών για τη μη αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων σε σύγχρονα τεχνολογικά πεδία. Σκοπός αυτής της μεθόδευσης είναι να παραμένουν ανοχύρωτοι κρίσιμοι τεχνολογικοί τομείς, έτσι ώστε να επιβιώνουν καιροσκοπικές πρακτικές, υπονομεύοντας το μέλλον της Ελληνικής Κοινωνίας και Οικονομίας.

Όπως προκύπτει από τις παρασκηνιακές μεθοδεύσεις και τις “προτάσεις” που διατυπώθηκαν εκ μέρους των εκπροσώπων του ΤΕΕ, διάφοροι κύκλοι παραδοσιακών κλάδων (π.χ. ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, ηλεκτρολόγοι-μηχανολόγοι μηχανικοί) επιχειρούν να εμφανιστούν ως εκπροσωπούντες τον κλάδο της Πληροφορικής. Είναι, όμως, γνωστό ότι εδώ και τρεις δεκαετίες οι κύκλοι αυτοί, καθώς και σωματεία τα οποία συμπεριλαμβάνουν ως μέλη τους και μη Πληροφορικούς, ενθαρρύνουν συμπεριφορές σφετερισμού των δικαιωμάτων των Πληροφορικών. Το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο, ούτε παρουσιάζεται για πρώτη φορά. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη “στρατηγική” των παραδοσιακών κλάδων να ενσωματώσουν τα νέα τεχνικά-τεχνολογικά επαγγέλματα στο παραδοσιακό τους αντικείμενο, αμφισβητώντας την αυτοτέλεια των αντίστοιχων επιστημονικών πεδίων.

Η αντιεπιστημονική και αντιαναπτυξιακή αυτή “στρατηγική” υλοποιείται με την άρνηση δημιουργίας νέων ειδικοτήτων εντός του ΤΕΕ σε αντιστοιχία με τους χορηγούμενους τίτλους σπουδών και τις σύγχρονες τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις. Η ηγεσία του ΤΕΕ εμφανίζεται καθηλωμένη στην πραγματικότητα του μεσοπολέμου, όταν ουσιαστικά δημιουργήθηκαν οι 9 υφιστάμενες ειδικότητές του. Όντας εγκλωβισμένη σε παρασκηνιακά παιχνίδια χειραγώγησης των πολιτικών, επαγγελματικών και ακαδημαϊκών αποφάσεων, αδυνατώντας να αντιληφθεί τη σύγχρονη επιστημονική και τεχνολογική πραγματικότητα, ωθεί τμήματα ΑΕΙ που λειτουργούν για πολλά χρόνια να μετονομαστούν και ουσιαστικά να αυτοκαταργηθούν και να “προσχωρήσουν” στους παραδοσιακούς κλάδους μηχανικών, συντηρώντας έτσι έναν τεχνολογικό μεσαίωνα. Την ίδια στιγμή, η χώρα μας υποχωρεί τεχνολογικά, ο παραγωγικός της ιστός αποδιαρθρώνεται, το ενεργειακό της μέλλον υποθηκεύεται, το οικιστικό και φυσικό της περιβάλλον υποβαθμίζεται και οι καταδίκες από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι συνεχείς για την μη εναρμόνιση του εθνικού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

Με άλλα λόγια απαξιώνονται τόσο οι νέοι τεχνολογικοί κλάδοι μέσω της υποτίμησης του επιστημονικού τους πεδίου, όσο και οι παραδοσιακοί οι οποίοι προσανατολίζονται στο σφετερισμό επιστημονικών πεδίων που αγνοούν και δεν μεριμνούν για την αξιοποίηση των πραγματικών γνώσεων και ικανοτήτων τους. Οι καιροσκοπικές νοοτροπίες που επιβιώνουν ακόμη, κρατούν καθηλωμένη την πατρίδα μας στην υπανάπτυξη με αποτέλεσμα να χάνονται πολύτιμες ευκαιρίες αξιοποίησης των ποικίλων πλουτοπαραγωγικών πηγών της στην κατεύθυνση μιας πραγματικά βιώσιμης ανάπτυξης σε αρμονία με την προστασία του περιβάλλοντος και τα νέα γεωοικονομικά δεδομένα που διαμορφώνει η δημιουργία ενεργειακών, συγκοινωνιακών και τηλεπικοινωνιακών δικτύων στην ευρύτερη περιοχή μας. Το υψηλά καταρτισμένο επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει η χώρα μας οδηγείται, τελικά, στην μετανάστευση ή στην ετεροαπασχόληση.

Αυτό συμβαίνει με όλες τις παραδοσιακές ειδικότητες όπως πολιτικούς μηχανικούς, μηχανολόγους μηχανικούς, ηλεκτρολόγους μηχανικούς κ.λ.π., που αρνούνται να αποδεχτούν και επιχειρούν να καταργήσουν τις νέες ειδικότητες που έχουν δημιουργηθεί όπως τους μηχανικούς περιβάλλοντος, τους μηχανικούς διαχείρισης ενεργειακών πόρων, τους μηχανικούς ορυκτών πόρων, τους μηχανικούς παραγωγής και διοίκησης και άλλους. Δεν προκαλεί, λοιπόν, έκπληξη το γεγονός ότι οι ηλεκτρολόγοι μηχανικοί επιχειρούν να υποκαταστήσουν και, συνεπώς, να εξαφανίσουν τους μηχανικούς υπολογιστών και όλους τους Πληροφορικούς εν γένει. Ούτε είναι τυχαίο το γεγονός ότι η ηγεσία του ΤΕΕ από το 1984 αρνείται προκλητικά να προασπίσει τα επαγγελματικά δικαιώματα των μελών του ΤΕΕ μηχανικών υπολογιστών. Η όψιμη ενασχόλησή της με τα επαγγελματικά δικαιώματα στον κλάδο της Πληροφορικής τους τελευταίους μόνο μήνες και η δημοσιοποίηση των απαράδεκτων επιδιώξεών της, μετά από παγερή αδιαφορία δεκαετιών για τις ανάγκες του κλάδου, αποτελεί μια ακόμη πρόκληση για τους Πληροφορικούς, αφού έρχεται να προστεθεί σε ένα γενικότερο κλίμα αντιμετώπισης της Πληροφορικής ως πεδίο εύκολου πλουτισμού και κατασπατάλησης των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων σε αντίθεση με τις ανάγκες της χώρας: Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κοινωνία της Πληροφορίας δεν δημιούργησε τις αναγκαίες υποδομές καθώς τα έργα Πληροφορικής αντιμετωπίστηκαν ως προμήθειες επίπλων ενώ και το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ψηφιακή Σύγκλιση θα έχει τα ίδια αποτελέσματα καθώς διαθέτει το ίδιο υπόβαθρο με το προηγούμενο.

Θεωρούμε ότι είναι κατεπείγουσα ανάγκη το σύνολο του επιστημονικού δυναμικού της χώρας να αναγνωρίσει την κρισιμότητα των περιστάσεων και να αντιληφθεί τον ηγετικό ρόλο που πρέπει να παίξει στα πλαίσια της εξυπηρέτησης των ευρύτερων κοινωνικών συμφερόντων και της αυτοδύναμης ανάπτυξης της χώρας. Είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλουμε με κάθε τρόπο στην εξασφάλιση των αναγκαίων συνθηκών, ώστε οι Έλληνες επιστήμονες να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους, δίνοντας διέξοδο στη δημιουργικότητά τους. Δεν συνθηκολογούμε με αντιαναπτυξιακές νοοτροπίες και θεωρούμε καθήκον μας να συγκρουστούμε με αυτούς που τις υιοθετούν. Κατανοούμε ότι η ανάπτυξη και η αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών συνδέεται άρρηκτα με την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας και καλούμε όλους τους επιστήμονες να αναλάβουν δράση για την αναγέννηση των συλλογικών τους φορέων, έτσι ώστε οι φορείς αυτοί να διαδραματίσουν τον θεσμικό τους ρόλο, πέρα από σκοπιμότητες και κοντόφθαλμες λογικές.

Καλούμε την ηγετική ομάδα του ΤΕΕ, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της έναντι της Ελληνικής Κοινωνίας και των μελών του ΤΕΕ:

1. Να εργαστεί δραστήρια για την αναγνώριση όλων των νέων τεχνολογικών ειδικοτήτων και να συμβάλλει εποικοδομητικά στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου και δίκαιου πλαισίου επαγγελματικών δικαιωμάτων, διασφαλίζοντας τα ευρύτερα κοινωνικά συμφέροντα στην προοπτική της αυτοδύναμης ανάπτυξης της χώρας μας. Να σεβαστεί το θεσμοθετημένο ρόλο του ΤΕΕ ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου και να απέχει από δραστηριότητες συντεχνιακού χαρακτήρα που υπονομεύουν συνταγματικά κατοχυρωμένους θεσμούς και τα πρόσωπα που τους υπηρετούν.

Καλούμε την ακαδημαϊκή κοινότητα και τα τμήματα Πληροφορικής και Επικοινωνιών να υποστηρίξουν στην πράξη το κύρος της ανώτατης δημόσιας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης:

1. με την στήριξη της αξίας των προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών που παρέχουν και την ενίσχυση των επαγγελματικών προοπτικών των αποφοίτων τους,
2. με την ενίσχυση της επαγγελματικής υπόστασης των επιστημονικών πεδίων που θεραπεύουν,
3. με την υποστήριξη της αξιοπιστίας και του κύρους των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών των ελληνικών ΑΕΙ ως προγραμμάτων εξειδίκευσης, αποτρέποντας την μετατροπή τους σε εργαλεία διαιώνισης συντεχνιακών λογικών (λογικές 2 πτυχία σε 1) ή σε εργαλεία παραγωγής «Πληροφορικών» (conversion courses ή transition masters στην Πληροφορική για αποφοίτους άλλων επιστημονικών κλάδων).

Καλούμε, τέλος, την Ελληνική Κυβέρνηση και ειδικότερα την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, στα πλαίσια της διακηρυγμένης βούλησής της για προώθηση των ώριμων αιτημάτων επαγγελματικής κατοχύρωσης:

1. Να ολοκληρώσει τις διαδικασίες έκδοσης του Προεδρικού Διατάγματος για την επαγγελματική κατοχύρωση των επιστημόνων με βασικό πτυχίο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών ΑΕΙ, λαμβάνοντας υπόψη τη σαφή διάκριση των αμιγών τμημάτων Πληροφορικής από τα τμήματα ή τις ειδικότητες που δεν καλύπτουν επαρκώς τα επιστημονικά αυτά αντικείμενα (π.χ. ενεργειακοί ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, ηλεκτρολόγοι-μηχανολόγοι μηχανικοί κ.λ.π.).
2. Να προχωρήσει παράλληλα στην ολοκλήρωση των διαδικασιών επαγγελματικής κατοχύρωσης αντίστοιχης των σπουδών των αποφοίτων τμημάτων Πληροφορικής ΑΤΕΙ, καθώς και να δρομολογήσει αντίστοιχες διαδικασίες για τους αποφοίτους Πληροφορικής δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για συνολικές ρυθμίσεις που θα καθορίσουν το επαγγελματικό τοπίο στον κλάδο.

   Ας συνειδητοποιήσουν όλοι ότι έχει παρέλθει οριστικά η εποχή που η Πληροφορική ήταν προνομιακό πεδίο λεηλασίας. Η τακτική του «διαίρει και βασίλευε» γίνεται αντιληπτή. Η απόφασή μας είναι σταθερή. Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας, ανταποκρινόμενη στις προσδοκίες όλων των Ελλήνων Πληροφορικών και της Ελληνικής Κοινωνίας, συνεχίζει να αγωνίζεται για την:

   1. Συνεπή εκπροσώπηση όλων των Πληροφορικών ΑΕΙ στο δημόσιο διάλογο για τη διασφάλιση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων.
   2. Ενιαία επιμελητηριακή συγκρότηση του κλάδου στο πλαίσιο ενός Εθνικού Επιμελητηρίου Πληροφορικής και Επικοινωνιών, υπερβαίνοντας τις αντιαναπτυξιακές περιχαρακώσεις του παρελθόντος.
   3. Θεσμική διαμόρφωση του επαγγελματικού τοπίου στον τομέα των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών, υπό το πρίσμα των αναγκών και των προοπτικών της Ελληνικής Οικονομίας.
   4. Αξιοποίηση του συνόλου του επιστημονικού δυναμικού της χώρας με όρους συνέργιας αντιδρώντας σε αντιαναπτυξιακές πρακτικές.

   ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ

   Αλεξάκος Φώτης, Πρόεδρος

   Μουμουτζής Νεκτάριος, Αντιπρόεδρος

   Κονετάς Δημήτρης, Γραμματέας